કહત કબીર.

ગુરુ  ગોવિન્દ  દોઊ  ખડે  કાકે  લાગૌં  પાય,
બલિહારી  ગુરુ  આપકી,  ગોવિંદ  દિયો  બતાય.

બલિહારી  ગુરુ  આપકી  ઘડિ  ઘડિ  સૌ  બાર,
માનુષ  સે  દેવતા  કિયા  કરત  ન  લાગી  બાર !

ગુરુ  કુંભાર,  શિષ્ય  કુંભ  હૈ,  ગઢ  ગઢ  કાઢૈ  ખોટ,
અન્તર  હાથ  સહાર  દૈ,  બાહર  બાહૈ  ચોટ.

ઇતના  ભેદ  ગુરુ :  હમકો  બતા  દો,  હમકો  બતા  દો,
સમજ  પકડો  ગુરુ  મોરી  બૈયાં  રે…..હો…..હો…..જી…..

જલ  કેરી  મછિયાં  જળમાં  વિયાણી…..જલ  કેરી  મછિયાં…..
ઇંડા  એના  અધર  સમાયા  રે,
ઇંડા  એના  અધર  જમાયા…..હો…..હો…..જી.
ઇ  રે  ઇંડામાં  છીંડા  રે  નોતાં….. ઇ  રે  ઇંડામાં…..
પવન  એમાં  કહાં  સે  પધરાયા  રે…..હો…..હો…..જી…..
                                        ઇતના  ભેદ  ગુરુ…..

ધરતી  પર  બાવે  ચૂલા  રે  બનાયા…..ચૂલા  રે  બનાયા…..
આસમાન  તવા  રે  ઠેરાયા  રે…..હો…..હો…..જી…..
ચાર  ચાર  જુગ  કી  લકડી  જલાઇ…..ચાર  ચાર  જુગ  કી….
ધુંવા  એના  કહાં  રે  સમાયા  રે…..હો…..હો…..જી…..
                                        ઇતના  ભેદ  ગુરુ…..

ગગનમંડળમાં  ગૌવા  રે  વિયાણી….. ગોવા  રે  વિયાણી…..
ગોરસ  અધર  જમાયા  રે…..હો…..હો…..જી…..
સંતોએ  મિલકર  કિયા  રે  વલોણા…..સંતોએ  મિલકર…..
માખણ  કોક  વિરલે  પાયા  રે…..હો…..હો…..જી…..
                                        ઇતના  ભેદ  ગુરુ…..

શૂન  રે  શિખર  પર  ભમરગુફા  મેં,  આસન  અધર  ઠેરાયા  રે…..
કહત  કબીરા,  સુનો  ભાઇ  સાધુ !
સમજ્યા  સોઇ  નરને  પાયા  રે…..હો…..હો…..જી…..
                                        ઇતના  ભેદ  ગુરુ.