આવો ! – મકરન્દ દવે. ( 13-11-1922 )
September 10, 2006
અમે રે સૂકું રૂ નું પૂમડું,
તમે અત્તર રંગીલા રસદાર;
તરબોળી દ્યો ને તારેતારને,
વીંધો અમને વ્હાલા, આરંપાર :
આવો, રે આવો હો જીવણ, આમના.
અમે રે સૂના ઘરનું જાળિયું,
તમે તાતા તેજના અવતાર;
ભેદીને ભીડેલા ભોગળ – આગળા,
ભરો લખ લખ અદીઠા અંબાર :
આવો, રે આવો હો જીવણ, આમના.
અમે રે ઊધઇ – ખાધું ઇંધણું,
તમે ધગધગ ધૂણીના અંગાર;
પડેપડ પ્રજાળો વ્હાલા, વેગથી,
આપો અમને અગનના શણગાર :
આવો, રે આવો હો જીવણ, આમના.
Entry Filed under: કવિતા. .
5 Comments Add your own
Leave a Comment
Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed
1.
manvant | September 10, 2006 at 11:26 pm
મારું પ્રિય ગીત ! આભાર અમિતભાઈ ! મારા સંગ્રહમાં છે,
2.
સુરેશ જાની | September 11, 2006 at 4:20 pm
આ ગીત અજિત શેઠે કંપોઝ કર્યું છે અને આજ નામના આલ્બમમાં તે સાંભળી શકશો. બીજા સાત , મકરંદ દવે- સાંઇ કવિ- ના ગીતો પણ તેમાં છે.
બધા મારા ખૂબ પ્રિય ગીતો.
3.
Urmi Saagar | September 12, 2006 at 6:51 am
સુંદર ગીત!
4.
વિવેક | September 12, 2006 at 3:00 pm
પ્રેમની તીવ્રતા – ભલે પછી એ પ્રભુ માટે હોય કે પ્રિયજન માટે – આનાથી વધારે વેધક કદાચ કોઈ જ ગુજરાતી કાવ્યોમાં જડવી અશક્ય છે. રૂના તાર-તારમાં પ્રસરી જતા અત્તરની ઝંખના હોય કે પછી જાળિયામાંથી પ્રવેશતો પ્રકાશ હોય કે અગ્નિની કૂખમાં મૂકાયેલું ઈંધણું હોય, પ્રેમીની સાથે એકાકાર થવાની કે અદ્વૈત સ્થાપવાની જે અદમ્ય અને તીવ્ર ઝંખના આ ગીતમાંથી શબ્દે-શબ્દે ઝરે છે એ કદાચ અવર્ણનીય છે…
5. મકરન્દ દવે « ગુજરાતી સારસ્વત પરિચય | October 23, 2006 at 8:49 pm
[...] # અમે રે સૂકું રૂનું પૂમડું [...]