એ જિંદગી – નટવરલાલ પંડ્યા ‘ઉશનસ્’ (28-09-1920)
October 5, 2006

આ તરફ ઉન્મત્ત ધ્વજ ફરકાવતું સરઘસ જતું ;
– ના, તે નહીં.
એ તરફથી ડાઘુજન ગમગીન ચ્હેરે આવતું ;
– તેયે નહીં.
રસ્તા વિશે એ બેય ધારા જ્યાં મળે
તે મેદની છે જિંદગી.
ભરતી વિશે ઊભરાય ખાડી, ખાંજણોયે આકળી,
– ના, તે નહીં.
ને ઓટમાં એ હાડપિંજરની ગણી લો પાંસળીએ પાંસળી ;
– તેયે નહીં.
ઓટ ને ભરતી ઉભય સંધાય જે ક્ષણ
તે સમુંદર જિંદગી.
ફૂલના જેવું વસંતલ સ્મિત ખીલે જે શૈશવે ;
– ના, તે નહીં.
ને અષાઢી મેઘ જેવી આંખડી સતત રુએ ;
– તેયે નહીં.
હર આહ કૈં મલકી જતી, હર સ્મિત ભરંતું ડૂસકું
તે સંધિક્ષણ છે જિંદગી.
Entry Filed under: કવિતા. .
1 Comment Add your own
Leave a Comment
Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed
1. ઉશનસ્ « ગુજરાતી સારસ્વત પરિચય | October 5, 2006 at 10:54 pm
[...] રચના – 3 : રચના - 4_______________________ [...]