દોહા.

ઠાકર પણ ઠેકો લીધે, સૂર સંધાતા સમે ;

ઢાંકણીયે ઢોલે રમે, હરિની હાર્યે હેમલો

વર્ષો પછી વૈકુંઠમાં, હેમુને મળ્યા હરિ ;

ગોકુલ ગાંડુ કરી, સ્વર તીહારે શામળા.

સોરઠ સાઝ સુના થીયા, કારણ કામણ કીયો ;

હલહ લઇ હેમુ ગયો, સૂર સંગાથે શામળા.

કસુંબી રંગનો કેફ કોઠે ધરી,

ગીતમાં લોકના બોલ ગાયા

પથ્થરના પાળીયે પ્રિત પેદા કરી,

વિજોગી વનિતાના વેણ સાંધ્યા

સતિને શુરની તેં ગુણગાથા કરી,

ધડૂસતા ઢોલે ને તલવાર ધારે.