ક્યાં ગયો મોરલીવાળો – મીરાં.
January 15, 2007
ક્યાં ગયો મોરલીવાળો અમારા ઘૂંઘટ ખોલી રે ?
ક્યાં ગયો વાંસળીવાળો, અમને રંગમાં રોળી રે… ક્યાં…..
હમણાં વેણી ગૂંથી હૂતી, પે’રી કસુંબલ ચોળી રે ;
માત જસોદા સાખ પૂરે છે, કેસર છાંટ્યા ઘોળી રે… ક્યાં…..
જળ જમુનાનાં ભરવા ગયાં’તાં, બેડું નાખ્યું ઢોળી રે ;
પાતળિયો પરપંચે ભરિયો, અમે તે અબળા ભોળી રે… ક્યાં…..
પ્રેમ તણી પ્રેમદાને અંતર, ગેબની મારી ગોળી રે ;
બાઇ મીરાં કે પ્રભુ ગિરિધર નાગર, ચરણકમલ ચિત ચોડી રે… ક્યાં…..
Entry Filed under: કવિતા. .
3 Comments Add your own
Leave a Comment
Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed
1.
વિવેક | January 15, 2007 at 11:29 am
મીરાંના ભજન તો ઉત્તમ છે જ પણ કૃષ્ણપ્રેમથી તરબરતર કાવ્યો પણ એતલાં જ ઉત્તમ છે. પ્રેમરસનું કાવ્ય આવ્યું તો મને મીરાંના એક ગીતની બે પંક્તિ યાદ આવી છે:
“औरोंके पिया परदेस बसत है, लिख लिख भेजती पाती,
मैरे पिया मेरे निकट बसत है, कह ना सकुं सरमाती…”
2.
manvant | January 16, 2007 at 2:35 am
vah vivekbhai !….saras pankti aapi.
jo mein aisa janati preet kiye dukh hoy ;
nagar dhindhora ferati preet kijo mat koy……(.memory.).
abhar amitbhai..sundar kavya છ્e.
3.
Neela Kadakia | January 27, 2007 at 7:14 pm
મીરા કહે પ્રભુ ગિરિધર નાગર