ફકીર જેમ :: ગોવિંદ ગઢવી ‘સ્મિત’

ના તો અમીર જેમ કે ના તો ફકીર જેમ
મારું લખાણું ભાગ્ય છે જળમાં લકીર જેમ

આવે, અડે, ઉડે ને પછી ક્યાંક જઇ ચડે
આ આયખું છે આપણું વાતા સમીર જેમ

માન્યું હતું કે ઉંઘથી આરામ થઇ જશે
સ્વપનાઓ હારબંધ છૂટ્યા તાતા તીર જેમ

આંસુના એક ટીપે આ દરિયો બની ગયો
જોતા રહ્યાં આ વાદળા મૂંગા બધિર જેમ

ક્યારેક તો એ તાણા વાણા હાથ લાગશે
ચાદર વણી શકાય પછીથી કબીર જેમ.

સાંધ્યકાળ :: રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’

અજવાળું પણ નથી અને અંધાર પણ નથી,
સંન્યાસ પણ નથી અને સંસાર પણ નથી.

કૈં પણ નથી અસાર, કશો સાર પણ નથી,
ઇચ્છાના કેન્દ્રમાંય નથી બહાર પણ નથી.

શબ્દો વગરનું સુઝી રહ્યું છે બધેબધું,
સમજી શકું હું એવો સમજદાર પણ નથી.

સાબિત કરું તો કઇ રીતે ? કેવળ છે પ્રતીતિ,
આધાર પણ નથી, હું નિરાધાર પણ નથી.

શું જાગવું ? શું સુવું ? અજબ સંધ્યાકાળ આ,
કે કોઇ પણ તરફનો તરફદાર પણ નથી.

ચાલી રહી છે જોશમાં તૈયારીઓ સતત,
મન છે કે કશું માનવા તૈયાર પણ નથી.