ભગવાન શ્રી કૃષ્ણ ના જન્મોસ્તવ ના પર્વ પર સર્વે મિત્રો ને હાર્દિક શુભેચ્છાઓ…

શ્રાવણ વદે આઠમ મઘરાતે

ગોકુળ પ્રગટ્યો ગિરધારી

હરખ્યા નંદ જશોદા બેઉ

હરખ્યા છે સૌ નર – નારી

ઝાંજ પખાજ ના તાલે

સૃષ્ટી નાચે છે સારી

ગોપીને ગોવાળો ઘેલા

કાનુડા પર ગ્યા વારી.

નંદ ઘેર આનંદ ભયો જય કનૈયા લાલકી,

હાથી ઘોડા પાલખી જય કનૈયા લાલકી.

અમિત ના જય શ્રી કૃષ્ણ…

મળ્યાં એવા મળ્યાં,
કે મળ્યાં ભેગા, લગોલગ લાગી ગયાં,
ન ત્યાં મન રહ્યું કે તન રહ્યું,
મનડાં તનડાંનો તફાવત ન રહ્યો,
મૌન સતત બોલતું રહ્યું,
ને શબ્દો બધા ચુપ રહ્યાં,
અમે એવાં મળ્યાં ને એવાં ભળ્યાં,
કે વિધાતા માત્ર દેખતા રહ્યાં.

ભર મધરાતે તમારું સ્મરણ કર્યાનું યાદ,
ચપટીભર કંકુ સેંથીએથી ખર્યાનું યાદ.

પ્રસંગો બધા નજરું સામે હાથ તાળી રમે,
ને સામટા અરમાનોના જૌહરની યાદ.

મૌનની સજા ગૂંગળાવે મુજ ચિત્તને,
ને સવારે ઝાકળ થઇ ઠરી ગયાનું યાદ.

ભીંત પરના થાપા ચીતર્યાને વિસ્તર્યા,
તિમિરના નીરમાં હશે ડૂબ્યાનું યાદ.

મીણની જેમ પીગળતું આ પ્રતિબિંબ,
કાળના કાળા ઓછાયાથી ડર્યાનું યાદ.

ઝંખનાના દરિયામાં નીતરતો ‘હું’ ને
મૃગજળમાં મઝધારે નાવ તર્યાનું યાદ.

હસ્તરેખાઓની મર્યાદા પૂરી થતાં જ,
અશ્રુઓ શબનમ બનીને ઠર્યાનું યાદ.

સાભાર  :  કિશોરભાઇ રાવળ

                         કોઇ પ્રીત કરી તો જાણે !
અંતરમાં આ શીતળ અગનને કોઇ ભરી તો જાણે ! કોઇ… 

                        દિવસ ઊગ્યે બેચેન રહેવું,
                        રાત પડ્યે મટકું ના લેવું,
                        ખોવાયા ખોવાયા જેવી,
                        પળપળને વિસરાવી દેવી ;
જીવતેજીવત આમ જીવનમાં કોઇ મરી તો જાણે ! કોઇ… 

                        દુનિયાની તીરછી દૃષ્ટિમાં,
                        વેધક વાણીની વૃષ્ટિમાં, 
                        મસ્ત બનીને ફરતાં રે’વું, 
                        મનનું કૈં મન પર ના લેવું,
ખુલ્લે પગ કંટકભર પથ પર કોઇ ફરી તો જાણે ! કોઇ… 

                        મોજાંઓના પછડાટોથી,
                        ઝંઝાનિલના આઘાતોથી,
                        નૌકા જ્યાં તૂટી પણ જાયે
                        સાગર જ્યાં રૂઠી પણ જાયે,
એવા ભરસાગરમાં ડૂબી કોઇ તરી તો જાણે !… 

                        કોઇ પ્રીત કરી તો જાણે !

એકલો ને એકલો બળતો હશે,
આ અરીસો પણ કદી રડતો હશે ?

કેટલો થાતો હશે રોમાંચ ત્યાં,
ચાંદ, વાદળને જરી અડતો હશે !

યાદ આવે કે તરત, મન બાગબાં,
એક ચહેરો કેટલો ગમતો હશે ?

એક માલણ કાન દઇને સાંભળે ;
ફૂલમાં ભમરો, શું ગણગણતો હશે ?

સૂર્યને તો આપણે સમજ્યાં ‘નિનાદ’
ચાંદ આખી રાત શું કરતો હશે ?

સાભાર :  નિનાદભાઇ.

કોયલ ટહુકે સવારના
            ને સાંજે કનડે યાદ
                        સૈયર, શું કરિયેં ?

આંખોમાં છે ફાગણિયો
            ને પાંપણમાં વરસાદ
                        સૈયર, શું કરિયેં ?

ઊંઘમાં જાગે ઉજાગરો
            ને સમણાંની સોગાદ
                        સૈયર, શું કરિયેં ?

મૂંગામંતર હોઠ તો મારા
            ને હૈયું પાડે સાદ
                        સૈયર, શું કરિયેં ?

પિયર લાગે પારકું
            કે સાસરિયાંનો સ્વાદ
                        સૈયર, શું કરિયેં ?

પગમાં હીરનો દોર વીંટાયો
            ને ઝરણાંનો કલનાદ
                        સૈયર, શું કરિયેં ?

તનમાં તરણેતરનો મેળો
            ને મનમાં છે મરજાદ
                        સૈયર, શું કરિયેં ?

વરસોની મારી તપસ્યા આજે ફળી છે,
જુઓ આંગણે જ શુભ ઘડી મળી છે.

ઓ ! હ્રદય તું કેમ કરીને સાચવીશ,
લાગણીઓ ફાંટો ભરી ભરીને મળી છે.

મનુષ્ય હું પણ હતો સાવ અલ્પ સમો,
પૂર્ણની પૂર્ણતા તેમાં ભળી છે.

સંતુષ્ટ છું ‘જશુ’ ખુબ અંદર બહાર,
મને બે અમી ભરેલી આંખડી મળી છે.

વરસોની મારી તપસ્યા આજે ફળી છે,
જુઓ આંગણે જ શુભ ઘડી મળી છે.

સાભાર  :  જશુબહેન ( કવિતાનું સરનામું  :  સંપાદન:  ડૉ. કૃપા ઠાકર )

ધંધો ન કોઇ ગમતો, ના નોકરી ગમે છે,
કે જ્યારથી, અમોને એક છોકરી ગમે છે !

એનો જ એક ચહેરો ઘૂમ્યાં કરે મગજમાં,
ના ઘર મને ગમે છે, ના ઓસરી ગમે છે !

ટી શર્ટ, જીન્સ પહેરેલી, બહેનપણીઓ વચ્ચે -
પંજાબી ડ્રેસ સાદો, ને ઓઢણી ગમે છે.

બાબત એ ગૌણ છે કે, એમાં લખેલ શું છે,
રાખે ગુલાબ જેમાં, એ ચોપડી ગમે છે.

સખીઓની સંગ જ્યારે એ ખાય શીંગ ખારી,
ફેંકે છે જે અદાથી, એ ફોતરી ગમે છે !

‘નિનાદ’ લાગણીના એ કાર્ડનું કરે શું ?
એને તો લાલ-લીલી કંકોતરી ગમે છે !

સાભાર  :   નિનાદભાઇ.

હવે ક્યાં આપણી કોઇ ફિકર કરવાની ઉંમર છે ?
ગળે રૂમાલ બાંધી ફાંકડા ફરવાની ઉંમર છે.

ન આપું કેમ ઝૂકીને સલામી ખૂબસૂરતને ?
હવે તિતલીના રંગોની ઉપર મરવાની ઉંમર છે !

ગુલાલ ઊડી રહ્યો છે લોહીમાં શરણાઇ વાગે છે,
નવું કૈં આપણા જીવતરમાં અવતરવાની ઉંમર છે.

ભલે ક્યારેક સંકેલાઇ રહેવાની હતી ઉંમર,
હવે છુટ્ટા મૂકેલા સઢમાં ફરફરવાની ઉંમર છે.

હવે તો હુંય ખુલ્લો થઇ ગયો છું આભની જેવો,
હવે તો બાથ ખુલ્લી પૃથ્વીને ભરવાની ઉંમર છે !

રાધાની ઓઢણીએ સોનેરી તાર,
અને મીરાંને હાથ એકતારો ;
તાર તાર સાથ એક વાતનો વિવાદ,
બોલ, શ્યામ હવે તારો કે મારો.