સાંજ ઢળતી જાય છે – નીતીન વડગામા

July 3, 2006 at 6:19 am 3 comments

વાત કયાં ક્યારેય પૂરી થાય છે?
– ને અચાનક સાંજ ઢળતી જાય છે.

આયખાનો અર્થ આરંભાય છે,
– ને અચાનક સાંજ ઢળતી જાય છે.

બે’ક અક્ષર ધૂંધળા વંચાય છે,
– ને અચાનક સાંજ ઢળતી જાય છે.

દ્રશ્ય આછું-પાતળું ઝિલાય છે,
– ને અચાનક સાંજ ઢળતી જાય છે.

ક્યાં કિનારો સહેજ પણ દેખાય છે,
– ને અચાનક સાંજ ઢળતી જાય છે.

માંડ ચપટીક મર્મ પણ સમજાય છે,
– ને અચાનક સાંજ ઢળતી જાય છે.

એમ જર્જર જાત સંકેલાય છે,
– ને અચાનક સાંજ ઢળતી જાય છે.

Entry filed under: કવિતા. Tags: .

કાનજી ડૉટ કૉમ – કૃષ્ણ દવે .

3 Comments Add your own

  • 1. Suresh Jani  |  July 25, 2006 at 7:00 pm

    Yes , at the end of life’s joruney, in that twilight, some insight into truth comes up and that too very vague.
    They are lucky, who live in the realm of truth for the whole of their life , like Narasimh and Mira and Gandhiji and Jesus ……

    Reply
  • 2. Neela  |  July 26, 2006 at 6:48 am

    ખરી વાત છે માનવીને જ્યારે સમઝણ આવે છે ત્યાં સુધી તો જીવનને કિનારે આવી પહોચે છે.
    ખૂબ સરસ

    નીલા

    Reply
  • 3. nilam doshi  |  November 25, 2006 at 8:29 am

    itoday i have read all poems in yr blog.and i must say…your selection and collection is really very very nice.congrats.
    thanks

    આ બધી કવિતાઓ સમજે તેવી છોકરી શોધજે હો!

    all the best

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


મને ગમતાં કાવ્યોનું અમી ઝરણું

મિત્રગણ

  • 208,604 અમીનજરું

દિવસવાર ટપાલ

July 2006
M T W T F S S
    Aug »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

%d bloggers like this: