કથાઓ રહી ગઇ – શૂન્ય પાલનપૂરી.

July 11, 2006 at 5:52 pm Leave a comment

વિરહ-પીડા ન ઘટી, ક્રુર ઘટાઓ રહી ગઇ,

મારા જીવનના મુકદ્દરમાં કઝાઓ રહી ગઇ. 

કોઇને યાદ ફક્ત મારી વફાઓ રહી ગઇ,

હાય, મુજ સત્ય હકીકતની કથાઓ રહી ગઇ.

એના લીધે જ હતું જાણે આ તોફાન બધું,

નાવ ડૂબી તો પ્રતિકૂળ હવાઓ રહી ગઇ.

તારી રહેમતની વધારી જગે શોભા ફોકટ !

મારી નિર્દોષ ગુનાઓની સજાઓ રહી ગઇ.

આખરી એક નજરનું જ હતું કામ ફક્ત,

દર્દ દેનારના હાથોમાં દવાઓ રહી ગઇ.

પાર મુજ ધૈર્ય-કસોટી ન ઊતરવા પામી,

હોઠ પર આવી ને લાચાર દુઆઓ રહી ગઇ.

શૂન્ય છલકાઇ મદિરા છતાં ઊભરો ન ગયો,

જામમાં કોઇના યૌવનની અદાઓ રહી ગઇ.

 

Entry filed under: કવિતા. Tags: .

અમે એવા છઇએ – સુરેશ દલાલ. પાની બિચ મીન પિયાસી – કબીર

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


મને ગમતાં કાવ્યોનું અમી ઝરણું

મિત્રગણ

  • 208,604 અમીનજરું

દિવસવાર ટપાલ

July 2006
M T W T F S S
    Aug »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

%d bloggers like this: