એક હતી સર્વકાલીન વારતા – જગદીશ જોષી.

August 6, 2006 at 6:06 pm 2 comments

જગદીશ જોષી – ( 09-10-1932 : 21-09-1978 )

ધારો કે એક સાંજે આપણે મળ્યાં અને આપણે હળ્યાં
                                           પણ આખા આ આયખાનું શુ ?

ખુલ્લી આ આંખ અને કોરી કિતાબ એને ફરીફરી કેમ કરી વાંચશું?

માનો કે હોઠ સહેજ મોરી ઊઠ્યા ને છાતીમાં મેઘધનુષ ફોરી ઊઠ્યાં
                                           પણ બળબળતી રેખાનું શું ?

આકાશે આમ ક્યાંક ઝૂકી લીધું ને ફૂલોને ‘કેમ છો?’ પૂછી લીધું
                                           પણ મૂંગી આ વેદનાનું શું ?

માનો કે આપણે ખાધું-પીધું અને માનો કે રાજ ! થોડું કીધુંયે રાજ,
                                           પણ ઝૂરતા આ ઓરતાનું શું ?

ધારો કે રાણી ! તમે જીતી ગયાં અને ધારો કે વાયરા વીતી ગયા
                                           પણ આ માંડેલી વારતાનું શું ?

Entry filed under: કવિતા. Tags: .

શિક્ષણ – રાજેન બ્રહ્મભટ્ટ ( 21-01-1952 ) ડૉલર સાટે દીકરા !

2 Comments Add your own

  • 1. SV  |  August 6, 2006 at 6:09 pm

    Jagdish Joshi at his best! Thanks for sharing.

    Reply
  • 2. manvant  |  August 8, 2006 at 11:10 pm

    કેમ? માંડેલી વાર્તા તો પૂરી જ થઈ ને ?આટલું બધું ધાર્યું
    ને રાણી જીત્યાં તે પણ ધારણામાં જ !પ્રવાહી ગીત છે.
    આભાર !

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


મને ગમતાં કાવ્યોનું અમી ઝરણું

મિત્રગણ

  • 208,527 અમીનજરું

દિવસવાર ટપાલ

August 2006
M T W T F S S
« Jul   Sep »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

%d bloggers like this: