Archive for ડિસેમ્બર, 2006

નૂતન વર્ષ – સૌપ્રિય સોલંકી ‘શૈલ’.

કરમાઇ ગઇ એક કળી કાલ, ખીલી ઊઠી નવીન કળી આજ,
ફોરમ તેની ફેલાય ચારેપાસ, મનુષ્ય હ્રદય હરખાય આજ ;
ઊગ્યો સૂર્ય આજ ભારે, કરે છે ચારેપાસ ઝગમગાટ,
પ્રસરાવે છે નવીન ચેતન, આ વ્હાલી સકળ સૃષ્ટિ સાટ.

શીત્તળ આ અનિલ ફૂંકાય, કરતો જોરે આજ તો વાય.
ખીલેલી નવીન કળી પર, સ્પર્શ કરે આજ તે સાય ;
વધાવવા આ નૂતન સાલ, કરે માનવ ઊઘાડા આત્માના દ્વાર,
સુખદ આશિષ દે તું, આજે ઓ સૃષ્ટિના સર્જનહાર.

પાણીના ઝરણ આજે તો, જાયે વધી આજે વ્હેણ,
કરે આજે બધાને અભિનંદન, એ જ તેનું એક કહેણ ;
ગત વરસોનાં કડવાં દુઃખો, જાય ભૂલી આ માનવ,
વધાવે આ નવીન વરસ, પ્રેમ હ્રદયી આ માનવ.

સર્જનહાર અમારા વ્હાલા, આધિવ્યાધિ સર્વ નિવારી,
ગયું વરસ જૂનું તો આજ, નવુ વરસ આજ સ્વીકારી.

Advertisements

ડિસેમ્બર 31, 2006 at 9:52 પી એમ(pm) 19 comments

તો જાણું ! – સુરેશ દલાલ. Suresh Dalal.

મારી ગાગર ઉતારો તો જાણું
            કે રાજ, તમે ઊંચક્યો ’તો પ્હાડને !
હું તો ઘરે ઘરે જઇને વખાણું
            કે રાજ, તમે ઊંચક્યો ’તો પ્હાડને !

આખો દી વાંસળીને હાથમાં રમાડો કહાન !
            એમાં શા હોય ઝાઝા વેતા ?
કાંટાળી કેડી પર ગાગર લઇને અમે
            આવતાં, જતાં ને સ્મિત દેતાં.
હું તો વ્હેતી જમુનાને અહીં આણું :
મારી ગાગર ઉતારો તો જાણું,
            કે રાજ, તમે ઊંચક્યો ’તો પ્હાડને !

ડચકારા દઇને દઇને ગાયો ચરાવવી
            ને છાંય મહીં ખાઇ લેવો પોરો.
ચપટીમાં આવું તો કામ કરી નાખે
            અહીં નાનકડો ગોકુળનો છોરો.
ફરી ફરી નહીં આવે ટાણું :
મારી ગાગર ઉતારો તો જાણું,
            કે રાજ, તમે ઊંચક્યો ’તો પ્હાડને !

કવિ પરિચય.

ડિસેમ્બર 30, 2006 at 11:23 પી એમ(pm) 5 comments

મનોજ ખંડેરિયા, Manoj Khanderia.

(1)   મારો અભાવ…

લાલાશ આખા ઘરની હવામાં ભરી જઇશ
ગુલમ્હોર મારી લાગણીનો પાથરી જઇશ.

ઊડતાં ફૂલોની કલ્પનાને સાચી પાડવા
આપી મહક પતંગિયાંને હું ખરી જઇશ.

આખું ય વન મહેકતું રહેશે પછી સદા
વૃક્ષોના થડમાં નામ લીલું કોતરી જઇશ.

હું તો છું પીછું કાળના પંખીની પાંખનું
સ્પર્શું છું આજ આભને, કાલે ખરી જઇશ.

મારો અભાવ મોરની માફક ટહુકશે
ઘેરાશે વાદળો અને હું સાંભરી જઇશ.

                       ***

(2)   જેવું લાગે છે…

વૃક્ષ ઊભું યાદ જેવું લાગે છે
કોઇ લીલા સાદ જેવું લાગે છે.

કેમ ફૂલો ભરવસંતે આથમતાં ?
બાગમાં વિખવાદ જેવું લાગે છે.

સાવ ઓચિંતા ફૂટ્યાં તૃણો બેહદ,
માટીમાં ઉન્માદ જેવું લાગે છે.

આમ તો ખાલીપણું રડ્યા કરતું,
જે નગારે નાદ જેવું લાગે છે.

ભયસૂચક થઇ આ સપાટી સ્મરણોની
ક્યાંક બહુ વરસાદ જેવું લાગે છે.

ડિસેમ્બર 29, 2006 at 11:33 પી એમ(pm) 7 comments

કાનુડા તારા મનમાં નથી.

સ્વર :  દિવાળીબેન.

[odeo=http://odeo.com/audio/4626323/view]

હું તો કાગળિયાં લખી લખી થાકી,
કાનુડા તારા મનમાં નથી.

આવા શિયાળાના ચાર ચાર મહિના આવ્યા,
મારા કાળજડાં ઠરી ઠરી જાય રે,
પાતળીયા તારા મનમાં નથી….. હું તો…..

આવા ઉનાળાના ચાર ચાર મહિના આવ્યા,
મારા પાવનિયાં બળી બળી જાય રે,
છોગાળા તારા મનમાં નથી….. હું તો…..

આવા ચોમાસાનાં ચાર ચાર મહિના આવ્યા,
મારી ચૂંદલડી ભીંજાઇ ભીંજાઇ જાય રે,
કાનુડા તારા મનમાં નથી.

હું તો કાગળિયાં લખી લખી થાકી,
કાનુડા તારા મનમાં નથી.

ડિસેમ્બર 28, 2006 at 11:26 પી એમ(pm) 5 comments

તને રાધા ગમે કે ગમે મીરાં ? – ઇસુભાઇ ગઢવી.

કાન તને રાધા ગમે કે ગમે મીરાં… ?
એકે કાળજ કરવત મૂક્યાં
એકે પાડ્યા ચીરા… !
કાન તને રાધા ગમે કે ગમે મીરાં… ?

એકે જોબન ઘેલી થઇને તને નાચ નચાવ્યો ;
એકે જોબન ઘૂણી માથે તારો અલખ જગાવ્યો
એકે તને ગોરસ પાયાં
એકે ઝેર કટોરા… !
કાન તને રાધા ગમે કે ગમે મીરાં… ?

પચરંગી પાનેતર તું વિણ રાધે કદી’ન પહેર્યો ;
મખમલિયો મલીર મીરાંનાં અંગે કદી’ન લહેર્યો
એકે ઓઢી શ્યામ ઓઢણી
એક ભગવા લીરા… !
કાન તને રાધા ગમે કે ગમે મીરાં… ?

મલક બધાનો મૂકી મલાજો રાધા બની વરણાગણ
ભર્યો ભાદર્યો મૂકી મેડતો મીરાં બની વેરાગણ
એક નેણની દરદ દીવાની
બીજી શબદ શરીરા… !
કાન તને રાધા ગમે કે ગમે મીરાં… ?

હું કોનો છું પૂછો એટલું મળે ક્યાંય જો રાધા…
મળે ક્યાંય તો પૂછો મીરાંને કોને વહાલો માધા… ?
મારે અંતર રાધા વેણુ વગાડે
ભીતર મીરાં મંજીરા… !
મારે તો મીરાં-રાધા-મીરાં… !
કાન તને રાધા ગમે કે ગમે મીરાં… !

ડિસેમ્બર 27, 2006 at 8:36 પી એમ(pm) 6 comments

ઉતાવળ – મરીઝ. Mariz.

અબ્બાસ અબ્દુલઅલી વાસી.

એ રીતથી છવાઇ ગયા છે ખયાલમાં ;
આવેશને ગણી મેં લીધો છે વહાલમાં.

તારા વચનનો કેટલો આભાર માનીએ,
વરસો કઠણ હતાં તે ગયાં આજકાલમાં.

સારું છે એની સાથે કશી ગુફતગુ નથી,
નહિતર હું કંઇક ભૂલ કરત બોલચાલમાં.

લય પણ જરૂર હોય છે, મારી ગતિની સાથ,
હું છું ધ્વનિ સમાન જમાનાની ચાલમાં.

મુજ પર સિતમ કરી ગયા મારી ગઝલના શેર,
વાંચીને એ રહે છે બીજાના ખયાલમાં.

એ ‘ના’ કહી સહેજમાં છૂટી ગયા ‘મરીઝ’,
કરવી ન જોઇતી’તી ઉતાવળ સવાલમાં.

# કવિ પરિચય.

ડિસેમ્બર 26, 2006 at 11:12 પી એમ(pm) 4 comments

પરિચય – શૂન્ય પાલનપુરી, Shunya Palanpuri.

પરિચય છે મંદિરમાં દેવોને મારો,
અને મસ્જિદોમાં ખુદા ઓળખે છે.
નથી મારું વ્યક્તિત્વ છાનું કોઇથી,
તમારા પ્રતાપે બધા ઓળખે છે.

સુરાને ખબર છે, પિછાણે છે પ્યાલી,
અરે ખુદ અતિથિ ઘટા ઓળખે છે ;
ન કર ડોળ સાકી, અજાણ્યા થવાનો,
મને તારું સૌ મયકદા ઓળખે છે.

મે લો’યાં છે પાલવમાં ધરતીનાં આંસુ,
કરુણાનાં તોરણ સજાવી રહ્યો છું,
ઊડી ગઇ છે નીંદર ગગન-સર્જકોની,
મને જ્યારથી તારલા ઓળખે છે.

અમે તો સમંદર ઉલેચ્યો છે પ્યારા,
નથી માત્ર છબછબિયાં કીધાં કિનારે,
મળી છે અમોને જગા મોતીઓમાં,
તમોને ફક્ત બદબુદા ઓળખે છે.

તબીબોને કહી દો કે માથું ન મારે,
દરદ સાથે સીધો પરિચય છે મારો,
હકીકતમાં હું એવો રોગી છું જેને,
બહુ સારી પેઠે દવા ઓળખે છે.

દિલે ‘શૂન્ય’ એવા મેં જખ્મો સહ્યા છે,
કે સૌ પ્રેમીઓ મેળવે છે દિલાસો,
છું ધીરજનો મેરુ, ખબર છે વફાને,
દયાનો છું સાગર, ક્ષમા ઓળખે છે.

#  કવિ પરિચય.

ડિસેમ્બર 25, 2006 at 9:19 પી એમ(pm) 9 comments

Older Posts


મને ગમતાં કાવ્યોનું અમી ઝરણું

મિત્રગણ

  • 221,789 અમીનજરું

દિવસવાર ટપાલ

ડિસેમ્બર 2006
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« નવેમ્બર   જાન્યુઆરી »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031