ચાંદની ફેલાઇ ગઇ – ‘ઓજસ’ પાલનપુરી.

December 13, 2006 at 10:12 pm 1 comment

મોટામિયાં અલીમિયાં સૈયદ.
( 25-07-1927 :: 04-10-1968 )

મારી હસ્તી મારી પાછળ એ રીતે વીસરાઇ ગઇ ;
આંગળી જળમાંથી નીકળી ને જગા પુરાઇ ગઇ.

આગમન એનું સુણીને ઊર્મિઓ હરખાઇ ગઇ ;
ચાંદ ઊગ્યો પણ નહીં ને ચાંદની ફેલાઇ ગઇ.

દર્દમાં ઠંડક, દિલાસામાં જલન, અશ્રુમાં સ્મિત,
પ્રેમનો ઉત્કર્ષ થાતાં ભાવના બદલાઇ ગઇ.

આત્મા પરમાત્માને, દેહ માટીનો દીધો,
જે મતા જેની હતી એને બધી સોંપાઇ ગઇ.

ભેટવા એને હતો હું એટલો વ્યાકુળ કે
ખુદ કજા મારો ધસારો જોઇને ગભરાઇ ગઇ.

વાસ્તવમાં વિરહ પણ છે એક મૃત્યુનો પ્રકાર,
એ મરણના મુખ મહીં પણ જિંદગી જિવાઇ ગઇ.

મુજને ‘ઓજસ’ના સ્વરૂપે આ જગત જોતું રહ્યું,
આંખ સૌની ‘એને’ ઓળખવામાં ઠોકર ખાઇ ગઇ.

Entry filed under: ગઝલ. Tags: .

સાહ્યબો મારો ગુલાબનો છોડ – રઘુનાથ બ્રહ્મભટ્ટ. પડી છે – ‘સાબિર’ વટવા.

1 Comment Add your own

  • 1. સુરેશ જાની  |  December 14, 2006 at 8:04 pm

    તેમના જીવન વિશે માહીતિ છે?

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


મને ગમતાં કાવ્યોનું અમી ઝરણું

મિત્રગણ

  • 208,604 અમીનજરું

દિવસવાર ટપાલ

December 2006
M T W T F S S
« Nov   Jan »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

%d bloggers like this: